VPS'te kendi e-posta sunucunuzu nasıl kurarsınız
VPS'teki kendi e-postanız, kullanıcı başına ödeme yapmadan kendi alan adınızda posta kutuları, iletiler üzerinde tam kontrol ve kendi uygulamalarınızdan bülten ve bildirim gönderebilme imkânı demektir. Karşılığında DNS kayıtlarını öğrenmeniz ve adresin itibarını takip etmeniz gerekir: e-posta hizmetleri iletiyi kimin gönderdiğini sıkı biçimde kontrol eder.
Ana koşul: açık 25. port
E-posta sunucuları iletileri birbirine SMTP protokolüyle 25. port üzerinden aktarır. Pek çok sağlayıcı, ağlarından spam gönderilmesin diye giden 25. portu varsayılan olarak kapatır. Bu port olmadan sunucunuz e-posta alabilir, ancak gönderemez. Bu yüzden bu seçkide yalnızca portu açık olan veya destek talebiyle açan sağlayıcıların paketleri var. Başlangıçta kapalı olsa bile genellikle desteğe yazıp kendi alan adınız için e-posta kurduğunuzu açıklamanız yeterlidir.
Ne kurmalı
- Mailcow — Docker'da hazır bir paket: Postfix, Dovecot, SOGo web postası, Rspamd spam filtresi ve kullanışlı bir panel. En az 4 GB bellek ve 2 çekirdek ister, kurulumu en kolay olanıdır.
- Mail-in-a-Box ve iRedMail — sunucuyu ve DNS'i adım adım yapılandıran «hepsi bir arada» kurulum araçları. 1–2 GB bellekle çalışır.
- Postfix + Dovecot elle kurulum — en az kaynak (1 GB yeter), ama yapılandırmada daha fazla el emeği.
Sunucuda Mailcow'lu Docker ve ClamAV antivirüsü olacaksa en az 4 GB RAM alın: tek başına ClamAV yaklaşık bir gigabayt kaplar.
DNS: bunlar olmadan iletiler spam'e düşer
- PTR (ters kayıt) — sunucunun IP'si, e-posta sunucunuzun adını göstermelidir, örneğin
mail.example.com. Bunu sağlayıcı panelde veya talep üzerine ayarlar — bu imkânın olduğunu kontrol edin. - SPF — alan adınız adına e-posta göndermesine izin verilen sunucuların listesini içeren bir TXT kaydı.
- DKIM — iletilerin dijital imzası; anahtarı e-posta sunucusu üretir, açık kısmını DNS'e eklersiniz.
- DMARC — doğrulamayı geçemeyen iletilerle ne yapılacağını belirleyen kural;
p=nonemodu ve raporlarla başlayın.
IP itibarı
Başlatmadan önce sunucunun IP'sini kara listelerde (Spamhaus, Barracuda ve diğerleri) kontrol edin — adres, spam gönderen önceki bir sahipten kalmış olabilir. Listedeyse sağlayıcıdan başka bir adres isteyin. Küçük hacimlerle başlayın: yeni bir adres haftalarca «ısınır» ve ondan ani bir toplu gönderim neredeyse kesinlikle spam'e düşer. Büyük gönderimler için ayrı bir hizmet kullanmak, kendi sunucunuzu iş e-postası ve bildirimler için ayırmak daha iyidir.
Disk ve yedekler
Posta kutuları yıllar içinde büyür: küçük bir ekip için en az 20–40 GB ayırın ve kotaları izleyin. İletilerin ve DKIM anahtarlarının yedeklerini sunucunun dışında saklayın, örneğin yedekler için ayrı bir VPS'te.